وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ . « 1 » « و اگر گفتارى از پروردگار تو اى پيغمبر سبقت نگرفته بود كه : آنان را تا اجل مسمّى نگاه ميداريم ، هر آينه بين آنها حكم مىشد . » و همچنين اشاره باشد به آيه : هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ طِينٍ ثُمَّ قَضى أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ . « 2 » « اوست آن كسى كه شما را از گِل آفريد و اجل را معيّن كرد ، و اجل مسمّى در نزد اوست . » و در صدر بحث « معادشناسى » در جلد اوّل ، مجلس دوّم ، بحثى راجع به اجل و اجل مسمّى در پيرامون آيه كريمهء : ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى « 3 » « خداوند آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست را نيافريد مگر به حقّ و اجل مسمّى . » آورديم و روشن شد كه : اجل مسمّى ثابت است و در نزد خداست ، و وجههء ملكوتى و ثابت اين اجل است . و عليهذا گفتار اهل علم و ايمان كه اصحاب اعرافند - به مجرمان ، از آن جنبهء ملكوتى و تعيين اجل مسمّى است ، به اينكه

--> ( 1 ) قسمتى از آيه 14 ، از سورهء 42 : الشّورى ( 2 ) قسمتى از آيه 2 ، از سورهء 6 : الانعام ( 3 ) قسمتى از آيه 8 ، از سورهء 30 : الرّوم